De gitaar - de uitdaging van het bouwen

De eenvoud van de gitaar is een uitdaging voor iedereen die ervoor kiest om één gitaar, duizend gitaren of honderduizend gitaren gitaren te maken. Hoe valt zo’n ongecompliceerd en praktisch voorwerp nog te verbeteren? Deze uitdaging is door mensen met hele verschillende achtergronden aangenomen. Ze bouwen instrumenten waarvan zij hopen dat deze de gitarist dichter in de buurt van zijn ultieme gitaar zullen brengen. Sommige ontwerpers zijn muzikanten geweest, zoals Les Paul. Andere gitaarbouwers waren technici zoals radio reparatuur Leo Fender die in de jaren vijftig de gitaar het tijdperk van de massaproduktie binnenloodste.

De laatste jaren ontwerpen steeds meer bekende gitaristen hun eigen gitaar. Denk hierbij maar eens aan Joe Satriani of Steve Vai met zijn Ibanez JEM gitaar. Natuurlijk zijn het allemaal variaties op een thema. Het feit blijft echter dat de gitaar als instrument nog steeds blijft evolueren.

De gitaar als handelswaar

Veel gitaren zijn verzamelwaar geworden. Zeker als muziekinstrument, maar ook als historische voorwerpen. Voor verzamelaars is het van belang dat het exemplaar zo authentiek mogelijk is. Voor een muzikant is dit absoluut niet noodzakelijk, iedere wijziging die een gitaar beter bespeelbaar maakt doet hem in de ogen van de verzamelaar meteen in waarde dalen. Voor de verzamelaar is iedere verandering in het ergste geval een onherroepelijke molestatie van het verleden. Maar het hangt er natuurlijk maar helemaal vanaf met welk doel de gitaar gekocht is. Om er op te spelen of om hem aan de muur te hangen. Het beste is natuurlijk allebei.