The colour and the shape

Ben Folds – Way To Normal

Ben Folds - Way to Normal Eind september is het derde studioalbum van Ben Folds – Way To Normal uitgekomen. Een aantal maanden voor de officiele release heeft Ben Folds zelf een fake versie van het album, met hierop ook een aantal songs die nu ook op Way To Normal zijn te vinden zijn, verspreid. Leuke actie die natuurlijk weer niet door iedereen op waarde werd geschat. Ik had zelf een aantal nieuwe nummers gehoord tijdens een van de optredens van Ben Folds in Paradiso eind juni.

Ik heb het idee dat meer dan de helft van al het materiaal op Way To Normal over het uiteen vallen van Ben Folds derde huwelijk (met Frally) gaat. Alleen al titels als The Bitch Went Nuts, You Don’t Know Me, Brainwascht en Errant Dog doen het ergste vermoeden. Op het openingsnummer Hiroshima na vind ik het een sterk album met een heel andere feel dan zijn vorige twee platen, Songs for Silverman en Rockin’ the Suburbs. Ook de productie is veel gewaagder en minder gladjes. Er is lekker geëxperimenteerd met overstuurde zangpartijen (Dr. Yang) en statische ruis (Free Coffee). Ook het baswerk van Jared Reynolds is weer niet te versmaden. Trouwens wel opvallend dat zijn sound en stijl niet ver van former Ben Folds Five bassist Robert Sledge afzit.

Houd je van zijn voorgaande werk dan kun je Ben Folds – Way To Normal blindelings aanschaffen.

Way To Normal materiaal op YouTube

Een aantal nieuwe nummers zijn in een live optreden te bekijken op YouTube. Cologne is één van mijn favorieten. Als je de show van Ben Folds in Paradiso hebt gemist dan heb je nog een kans om hem dit jaar live te zien. Op vrijdag 21 november speelt Ben Folds op het Crossing Border Festival in Den Haag.

Laat een reactie achter