Recensie Fish in de Oosterpoort

Ik pak Sunsets on Empire uit de kast en kom erachter dat het al weer 10 jaar geleden is dat ik Fish live in de Oosterpoort heb gezien. Op Clutching at Straws (het laatste Marillion album met Fish in de gelederen) zie ik het jaartal 1987 staan. Time sure flies…

Het is maandag 8 oktober 2007. Fish is op tournee om de release van zijn nieuwe CD ‘13th Star‘ te promoten. Ik denk dat de meeste bezoekers er voor het concert nog geen noot van gehoord hebben. De CD is namelijk nog niet in de winkel verkrijgbaar, enkel op de site van Fish. De tour is niet voor niets tot Clutching at Stars gebombardeerd. Een groot gedeelte van het te spelen materiaal zal van dit album afkomstig zijn. Bij binnenkomst is de kleine zaal van de Oosterpoort inmiddels bijna gevuld met een publiek dat voor het grootste gedeelte de 35 jaar ruim gepasseerd is. Tijd voor een avondje ouderwets kippenvel…

Het op de entreekaart genoemde voorprogramma is blijkbaar van de kaart geveegd, stipt om 20.30 uur wordt namelijk een zeer grappige, op een regenachtige zondagmiddag in elkaar gedraaide, Powerpoint presentatie ingestart. De presentatie geeft een (on)samenhangend beeld van de carriére van Fish welke enkele dramatische gebeurtenissen op wereldniveau heeft veroorzaakt. Queen Elizabeth dies after listening to Incommunicado…

Clutching at Straws 20 jaar na dato

De band start met Slàinte Math van het Clutching at Straws album. Het is toch ieder keer weer een genot om te zien dat Fish zich met zoveel goede, en op Frank Usher na steeds weer andere, muzikanten weet te omringen. Ik heb ook de uitvoering van Marillion met Steve Hogarth gehoord, echter vereist dit nummmer toch echt de stem van Fish. Net zoals het gitaarwerk van Clutching at Straws aan Steve Rothery toebehoort. Overigens niets ten nadele van Frank Usher… De band klonk dus als een spreekwoordelijke klok.

Tijdens het concert komen er nog meer nummers van Clutching at Straws voorbij, Hotel Hobbies, Warm Wet Circles, White Russian, Sugar Mice en The Last Straw. Bijna het complete album dus. Het valt me op hoeveel mensen, inclusief mijzelf, zich de teksten nog weten te herinneren en deze uit volle borst meezingen. Het blijft toch een klassiek album. Tussen de nummers door blijkt Fish weer de gezellige verhalen verteller en reisgids. Het gaat van dwergwerpen tot aan een niet zo geslaagde vakantie in Egypte.

Fish heeft door zijn lange solo carriere genoeg materiaal om uit te putten. Naast het werk van Clutching at Straws komt sporadisch werk van zijn andere albums voorbij. Van het album Sunsets on Empire komt The Perception of Johnny Punter voorbij, met op de achtergrond de indringende beelden uit de Joegoslavië oorlog. Dit in combinatie met het prachtige gesproken middenstuk bracht bij mij de haren weer overeind. Ook Vigil kwam, inclusief de opkomst van Fish vanuit het publiek, voorbij. En ik moet zeggen dat Fish van dichtbij kleiner is dan de legende van de Haddington Bear doet voorkomen. En Cliché blijft natuurlijk de ultimate Fish-lovesong…

13th Star het nieuwe album

Het nieuwe materiaal van 13th Star, waaronder Dark Star en Manchmal, werd goed ontvangen. Al blijft het toch behelpen als je nummers voor de eerste keer hoort. Ik hoop dat de gisteravond aangeschafte Special Edition van 13th Star, met Making of DVD, mij net zo weet te verrassen als de voorgaande albums. Binnenkort dus een recensie…(De recensie van 13th Star is inmiddels hier te vinden)

Fish heeft een speciale band met Holland. En ondanks het feit dat er meer buitenlandse artiesten zijn die tijdens concerten roepen dat wij het beste publiek van de wereld zijn, weet je bij Fish dat hij het echt meent. Het was weer een ouderwets gezellige avond. En er zijn niet veel bands die mij met zo’n voldaan gevoel de zaal uit laten weten te gaan!

Was je er 8 oktober bij en wil je wat kwijt? Vul hieronder je reactie in!